De Verloren Zoon

Al na enkele lessen bij Loodens was ik meteen zo enthousiast, dat ik een communicatie feestje voor mijn vrienden organiseerde. Om ze met deze techniek kennis te laten maken.

We kwamen samen bij één van ons thuis en iedereen bracht zijn eigen vraagstukken in.
Mijn beste vriendin had al een paar jaar geen contact meer gehad met haar broer. Eerst lukte het niet zo goed om bij haar behoefte te komen, want er zat teveel verdriet en onbegrip tussen over hoe het allemaal zo gelopen was. Ze had al zoveel geprobeerd om het contact te herstellen!

Door de docent werd ze uitgenodigd om vooral ook haar boosheid naar haar broer in te brengen. Tot haar eigen verbazing hoorde ze zichzelf zeggen dat ze hem een klootzak vond dat hij zomaar hun verbinding had verbroken. Juist door ook deze kant toe te laten kon ze voelen hoezeer ze het contact met hem miste.

Toen ging ze oefenen wat ze nou tegen haar broer zou kunnen zeggen. Er kwam nog steeds af en toe boosheid naar boven. En dan weer verdriet. Dus het bleef heel lastig om tot een open gesprek te komen. Maar uiteindelijk is ze die avond tot de volgende twee zinnen gekomen:

“Ik wil graag contact met jou, want ik mis je:
is er iets wat ik kan doen om dat mogelijk te maken?”

Thuisgekomen vertelde zij over deze avond aan haar vader. Die had ook al heel lang geen contact meer gehad met zijn zoon, haar broer. Hij vroeg of hij de zin in haar plaats mocht gebruiken. Ze zei JA.

Haar vader heeft toen een korte e-mail geschreven naar zijn zoon met deze twee zinnen. Tot ieders verbazing reageerde hij voor het eerst sinds tijden niet afwerend.

En afgelopen kerst zaten ze voor het eerst weer met z’n drieën samen aan tafel.

Ik vind het zo bijzonder dat in één avond een zin werd gevonden die doorgegeven kon worden en die werkte om het contact te herstellen.