Kippenvel in het Wild

Ik ben Yves en ik oefen gesprekken met mensen.

Vrijwel elke keer dat ik een gesprek oefen tijdens een cursus of een 1-op-1 sessie heb ik een kippenvelmoment. Zo’n moment dat iemand een eye-opener heeft of zoals ik in mijn vorige verhaal schreef heel kwetsbaar is en fluistert: “Ik weet even niet wat ik moet zeggen…

Dan gaat mijn hart helemaal open en ziet de wereld er heel mooi uit 🙂

Maar ik heb soms het idee dat ik een beetje vals speel, als ik alleen maar kippenvelmomenten in zo’n beschermde omgeving krijg. Ik ben er inmiddels achter gekomen dat ik ze ook buiten, “in het wild”, kan krijgen.

Vandaag een verhaal over zo’n kippenvelmoment “in het wild”.

Dit gesprek duurde ongeveer twintig minuten en ik kort het wat in om je tijd te respecteren.

Woensdag ging ik naar de kapper om mijn haar een beetje bij te werken.

De kapper begon met knippen en vroeg me wat voor werk ik doe.

Ik oefen gesprekken met mensen.

Interessant…,” zei ze.

…ik had toevallig net een ongemakkelijk gesprek met de broer van mijn vriend.

Ze ging verder: “het ging over het verjaardagsfeestje van mijn vriend. Ik ben dat aan het organiseren.

De broer van mijn vriend belde me om te horen of het OK voor mij was dat hij en een paar vrienden een stripper zouden inhuren voor zijn verjaardag.

Haar stem werd luider en ze zei:

Dit is een verjaardag waar ik ook bij ben…dat is toch ongelofelijk?

Ik pauzeerde even, want ik heb geleerd om deze vragen niet te beantwoorden met ja of nee, maar me te richten op wat er onder die vraag zit.

WOW,” zei ik, “en je bent gewoon geshockeerd?

Ja!” zei ze.

…en ik heb z’n broer verteld dat hij zeker een grapje maakte. Nee, heb ik gezegd, ik wil geen stripper.

En toen gaf ze me, met wat twijfel in haar stem, nog zo’n “niet echt een ja/nee-vraag”.

Vind jij dat normaal, een stripper op een verjaardag?

Opnieuw bleef ik luisteren naar wat er achter de vraag zat:

Het klinkt alsof je wat respect wil, klopt dat?

Nee,” zei ze. “Ik weet eigenlijk niet wat ik wil.”

Ze praatte door en ik bleef luisteren, tot ik in een langere stilte zei:

Zou je wat begrip en acceptatie willen?

JA! Hoe kunnen ze nou denken dat ik OK ben met een stripper…of zelfs mijn vriend. Ik weet bijna zeker dat hij het ook een ruk-idee vindt.

Nadat ze dit gezegd had, waren we een tijdje stil en na een paar minuten, terwijl ik de kracht in haar schaar hoorde toenemen, zei ze:

“Ik blijf er maar over nadenken en ik weet niet waarom…

Ik keek in de spiegel en het viel me op dat mijn haar steeds korter en korter werd…

…ik was in dubio…

Aan de ene kant wilde ik mijn haar behouden…

…aan de andere kant voelde ik een kippenvelmoment aankomen…

…dus ik besloot wat te zeggen…

…niet over mijn haar, maar over haar wereld.

Ik heb een gedachte over wat je net zei en ik wil even checken: sta je ervoor open om die te horen…?

…Ja,” zei ze.

Ik ging verder: “Het klinkt alsof je je een beetje ongemakkelijk voelt doordat je tegen iemand hebt gezegd dat je diens idee niet leuk vindt…

…ja…?” Antwoordde ze

En dat je wat acceptatie zou willen dat het OK voor jou is om te zeggen dat je iets niet leuk vindt.

JA!” Zei ze met wat meer kracht in haar stem, “want ik wil niet moeilijk doen.

Precies,” zei ik en vervolgde:

En het klinkt alsof je die acceptatie en dat begrip bij anderen probeert te vinden…

…terwijl je die misschien wel in jezelf kunt vinden.

Ze glimlachte…

…het geluid van de schaar verzachtte…

…en op een fluistertoon zei ze:

Ja…misschien is dit gewoon iets dat ik echt niet leuk vind.

Terwijl ik het kippenvel voelde aankomen zei ik:

Hoe is het om zelf te accepteren dat je nee kunt zeggen tegen iets dat je niet fijn vindt?

Ja, dat voelt goed!

Waarop ik zei: “Gefeliciteerd.

In de spiegel zag ik haar ogen glinsteren.

…en een glimlach van oor tot oor…

…terwijl ik daar met kippenvel zat te genieten…

…en mijn eigen glimlach in de spiegel zag…

…die nog op mijn gezicht bleef, zelfs toen ik zag hoe kort mijn kapsel was geworden.


Disclaimer: the people who teach it, usually need it the most.

Zij is opeens veel relaxter

Kernwoorden Versie 0.61

Ik weet even niet wat ik moet zeggen

Hoi, ik ben Yves en ik oefen gesprekken.

De cartoon met de twee oesters herinnert me aan drie magische momenten die ik de afgelopen week heb gehad tijdens het oefenen met cliënten.

Zo’n oefengesprek gaat ongeveer zo:

Een cliënt komt naar mij toe omdat ze met een gesprek met een collega, partner of vriend in hun maag zit. In een uur oefent ze het gesprek met mij, waarbij ik dan de andere persoon speel. Als alles loopt zoals we willen, loopt de cliënt weer opgelucht weg. Met veel meer ruimte, begrip en vertrouwen om het gesprek met de échte persoon aan te gaan.

Wat me opvalt is, dat als mensen binnenkomen, de woorden heel makkelijk en snel over hun lippen rollen. Dat het hen weinig moeite kost om te wijzen naar een ander, om iets te eisen van een ander…of zichzelf.

Zo ook de afgelopen week, waarin drie keer hetzelfde gebeurde.

Eerst die hele snelle woordenstroom van boosheid, van verwijten en eisen.

Ik speelde de andere persoon en ging iets vertragen.

Door die vertraging kwamen we bij gevoelens van onmacht, verdriet, eenzaamheid…

…en kwamen de woorden langzamer en langzamer…

…we kwamen dieper en dieper…

…en landden uiteindelijk op de bodem.

Waar we erachter kwamen wat beide mensen nou eigenlijk diep van binnen wilden.

Vertrouwen, gelijkwaardigheid, begrip, vrijheid, dat soort dingen.

En in drie verschillende gesprekken zei de cliënt, toen we daar achter waren…

…zonder waarschuwing…

…met een zachte stem:

Ik weet even niet wat ik moet zeggen

(…)

Na deze kwetsbaarheid bleven we elkaar tien seconden aankijken, in stilte.

Een glimlach verscheen op onze gezichten.

Onze lichamen volledig ontspannen.

We waren geland op de bodem van de oceaan, waar twee oesters zich openden….

…en de ene oester met kwetsbaarheid tegen de andere oester zei:

“Ik weet even niet wat ik moet zeggen…”

(…)

Ik ben benieuwd: wanneer was de laatste keer dat jij die woorden uitsprak?

 

 

———————————————————————-

Disclaimer: the people who teach it, usually need it the most.

De vijfjarige leraar

Ik ben Yves en ik oefen gesprekken met mensen.

Het is me opgevallen dat een gesprek oefenen vaak helpt onze angsten onder ogen te zien, voordat we een een echt gesprek induiken. De kracht hiervan werd me pas echt duidelijk na een gesprek met een vijfjarige.

Mijn neefje – die vijf was toen dit gebeurde – en ik brachten samen een middag door.

Na een wandeling in het park waren we toe aan lunch. We bestelden appelsap en twee broodjes bij een bakker aan de rand van het park.

Het was best warm, dus we zaten buiten op een bankje onze broodjes op te eten.

Twee mannen die ontspannen genieten van de zon op hun gezicht.

Ik had geen idee van het gevaar dat op de loer lag.

Het begon onschulding, net nadat we onze broodjes op hadden.

Mijn neefje zei: “Ik wil een croissant.”

Ik zei: “OK”, pakte wat geld uit m’n broekzak en gaf het aan hem.

Hij nam het geld aan en toen gebeurde er iets vreemds.

Mijn neefje liet zijn hoofd hangen.

Ik vroeg voorzichtig: “Wat is er?

Hij antwoordde met: “Ik ben bang.

Huh?”, dacht ik, ik pauseerde een moment en vroeg daarna: “Wil je delen waar je bang voor bent?

Met een fluisterende stem, nog steeds met een hangend hoofd, zei hij: “Ik weet niet wat ik moet zeggen tegen de vrouw achter de balie.” 

Ik was geraakt door de kwetsbaarheid en oprechtheid en zei een paar seconde niets.

Tijdens de stilte kreeg ik een idee: Als gesprekken oefenen werkt met volwassenen, dan werkt het misschien ook wel met een vijfjarige. 

Dus ik checkte bij m’n neefje: “We kunnen het gesprek oefenen, dan speel ik de vrouw van de bakkerij en jij speelt jezelf. Zou je dat willen proberen?”

Er verscheen een glimlach op zijn gezicht en hij knikte.

Ik stapte een paar stappen naar achter en deed alsof ik de vrouw uit de bakkerij was, en begon het oefengesprek: “Hoi, wat wil je hebben?”

Eén croissant.” zei hij.

Ik: “OK, ik zal even een croissant voor je maken.”

En hij onderbrak me, en wees naar de denkbeeldige tafel met broodjes voor me en zei: “NEE! De croissants zijn er al. Voor je op tafel.” 

Ik: “Oh…uh…ja, dat was ik even vergeten.

Ik stopte het denkbeeldige croissantje in een denkbeeldige zak en gaf het aan hem.

Maar voor hij de zak had ontvangen, rende hij de bakkerij al in.

Ik wachtte buiten een paar minuten op hem, nieuwsgierig wat er zou gebeuren.

M’n neefje kwam drie minuten later terug, met z’n armen in de lucht.

In de ene hand het zakje met de croissant, in de ander het wisselgeld.

En een lach op zijn gezicht van oor tot oor.

Hij had het gedaan!

En ik lachte ook van oor tot oor.

Een lach die kwam van het zien hoe iemand contact maakt met zijn moed…en iets doet wat hij eerst niet durfde.


Disclaimer: the people who teach it, usually need it the most.

Opletmomenten Versie 0.53

Bij Loodens zijn we op zoek naar een open gesprek. Hierbij twee lijsten die regelmatig meer bijdragen aan een gesloten gesprek: Loodens_Reminder_Gesloten_v0.53

Veel mensen schrikken als ze deze lijst zien en denken dan dat ze deze reacties niet meer “mogen doen”. Dat deze reacties en zinnen “fout” zijn. Voor ons gaat het niet zozeer om goed en fout, maar meer om voor jezelf en voor je gesprekspartner te bekijken of deze reacties helpen bij een open gesprek. We geven je deze lijst om je bewust te helpen worden van je eigen gedrag. Met dit nieuwe bewustzijn kun je een andere keuze maken, die leidt tot meer verbinding met de mensen om je heen.

Hieronder een videootje waarin Erik en Yves wat reacties van de lijst doornemen:

Cartoon: Manipuleren

Deze cartoon hebben wij ontwikkeld en is vrij toegankelijk via CC-BY-ND-SA wat zoiets betekent als dat je deze cartoon vrij kunt downloaden en verspreiden, zolang je er geen wijzigingen in maakt en Stichting Loodens vermeldt. Voor ons verbeeldt deze cartoon heel mooi waar we onszelf soms in de voet schieten. SpeakUP & CheckIN geeft je een andere optie: kort te vragen wat je wil en te eindigen met een vraag aan de ander. Om gewoon eens te horen of die persoon je zou willen helpen 🙂

Bewust Onderbreken

In dit filmpje zie je hoe lastig het soms kan zijn om iemand – bijvoorbeeld een ouder – te onderbreken. Dat terwijl uit een onderzoekje van Loodens in Haarlem blijkt, dat 90% van de mensen juist graag onderbroken wil worden als ze meer zeggen dan de ander wil horen. Dit is een fragment van de avond Ruzie Maken met Respect in Amsterdam: https://www.loodens.org/makerstore. Op deze avonden oefenen we met SpeakUP & CheckIN. Een proces, geïnspireerd op Nonviolent Communication & Mindfulness, waarbij je kort benoemd wat je wél wil en eindigt met een vraag. De intentie van SpeakUP & CheckIN is om evenveel te geven om onze eigen behoeften als die van de ander.

Kernwoorden Versie 0.60

Hierbij versie 0.60 van de kernwoorden. Deze lijsten kun je gebruiken tijdens meetings, telefoongesprekken, momenten van zelf-reflectie en oefenen met SpeakUP & CheckIN. De intentie van deze lijst is dat je dichter komt bij de kern van wat er speelt en zo eenvoudiger tot onderling begrip kunt komen met de mensen om je heen.

De woorden zelrealisatie en reflecteren zijn vervangen door erkenning en resultaatgerichtheid. Het woord erkenning is een suggestie van meerdere studenten en het woord resultaatgerichtheid is geïnspireerd op het boek The Five Dysfunctions of a Team. Deze lijst is vrij toegankelijk te downloaden en verspreiden onder een CC-BY-SA licentie, wat ongeveer betekent dat je bij het verspreiden of wijzigen van deze lijst een verwijzing maakt naar Stichting Loodens en het nieuwe materiaal ook vrij toegankelijk maakt.

 

Handleiding V0.54

Download hier V0.54 van de handleiding SpeakUP & CheckIN.

Ten opzichte van de vorige versie zijn er vooral tekstuele wijzigingen gemaakt die de tekst wat soepeler laten lopen. Er zijn geen hoofdstukken of pagina’s verwijderd of toegevoegd. Deze handleiding word vrijgegeven onder een CC-BY-SA licentie, wat ongeveer betekent dat we deze handleiding en onderdelen uit deze handleiding vrij aan je geven en we willen je vragen om bij het verspreiden en aanpassen een verwijzing naar Stichting Loodens op te nemen en het gewijzigde materiaal onder een zelfde licentie te verspreiden. Heb je suggesties om deze handleiding te verbeteren? Zou je ze naar connect@loodens.org willen sturen?